Człowiek śmieć

00:00:03: Pieką drożdżówki chwilę przed wyjściem z domu.

00:00:06: Znałem jeszcze jedną zjeść na szybko, więc mam dobry humor.

00:00:12: Wstaje o szóstej trzy dokładnie.

00:00:14: Mam budzik na tą godzinę zawsze nastawioną.

00:00:17: No i rano standardowo.

00:00:18: Kieski, szybki spacer jasne tam rano z kawą i czytam sobie książkę.

00:00:23: Mam taki rytuał.

00:00:24: To już w sumie drugi rok teraz leci.

00:00:27: Lepiej się po prostu czuję to w ciągu dnia.

00:00:29: jak się zaczyna ten dzień?

00:00:30: od czytania Po czytaniu i po wypiciu poranej kawy.

00:00:34: zazwyczaj idę biegać, bo obieganie to też jest coś co w dwie robić rano.

00:00:39: Robię około ośmiu kilometrów, potem biorę się do pracy przez kilka godzin sobie pracuję, potem obiad, chwilę odpoczynku po objedzie... Ja idę!

00:01:04: Monika Petryczko pracownia wzory.

00:01:06: To są przedmioty, które się wzięły ze śmietnika.

00:01:08: Uczynił sie i ustawił w formie ekspozycji wystawy Bartek Borkowski.

00:01:13: to są przedmiety bardzo różne.

00:01:15: Po są to fotelę, krzesła, stoły, wazony,

00:01:18: plakat,

00:01:19: tkaniny... Wszystko to co znalazło na śmietniku.

00:01:22: To jest taki człowiek, który poszukuje bardzo ciekawych przedmiotów ma taki regularny cykl odwiedzania osiedlowych śmietników Znajduje te przedmiody nadają im drugie życie I często też urządza sobie nimi dom.

00:01:34: Natomiast w przypadku tej wystawy postanowiliśmy pokazać je trochę szerzej, żeby raz, że zainspirować dobrym designem.

00:01:40: Dwa, żeby troszeczkę wyeducować i pokazaть, że może nie wszystko

00:01:44: warto wyrzucać.

00:01:51: Obserwuję Bartka

00:01:53: w mediach społecznościowych.

00:01:54: Jestem absolutnie fanką właśnie jego poszukiwań śmietnikowych.

00:02:00: Sama też mam sporo rzeczy z drugiego biegu bym powiedziała nawet morza większość przedmiotów codziennego użytku, które z przyjemnością tutaj rozpoznaję i w większości też potrafiłabym nawet chyba nazwać skąd są.

00:02:16: Więc to jest niezwykła zajawka bo ona jest właśnie wbrew nurtowi takiego nadmiernego konsumpcjonizmu.

00:02:26: więc super że jest tu dużo młodych ludzi bo to daje nadzieję, że popłynam w tym samym nurcie.

00:02:46: większość osób kojarzy mnie raczej z mojego pseudonimu człowiek śmieci.

00:02:50: próbuję odczarować to brzydkie słowo, które ludzie się nawet często obrażają tak żeby wypowiadają je żeby się obrazić.

00:02:59: natomiast moim celem jest to żeby trochę te śmiecie nam odczarować i w innym świecie je przedstawić.

00:03:04: czyli zamędzie samo to słowo ale też same te przedmioty.

00:03:07: coś fajnego Naradził człowiek śmieci.

00:03:30: Ja teraz będę nurkował po te ramki.

00:03:33: Zadnajednie jest janta wędrugi,

00:03:36: przegnę...

00:03:37: Oj!

00:03:39: Zaraz to wyciągnę.

00:03:41: Tylko buszę ależem cię zrobił.

00:03:44: Muszę z tej strony zarukować.

00:03:52: Naszeń się pusty kontener, ale nie zależy się ubrudzić.

00:03:54: odkładam.

00:03:57: Lymikrofonów może się pochwalić że było w śmietniku?

00:04:03: Ja sobie zaglądam tak naprawdę, prawie tylko do tych odpadów zmieszanych.

00:04:07: Chyba że na przykład jest kontenerna szkła, który też jest tym takim typowym kontenerem, który ma klape a nie jest w ten w kształcie tego iglo albo jak niektórzy z nas nazywają jej minionkami co jest bardzo fajną nazwą uważam.

00:04:19: No bo w tych minionkach jak już nawet coś będzie.

00:04:21: to znaczy to jest poduczone Bo to przez ten mały otwór tam wpada i nosiłam rzeczy.

00:04:25: niestety pęka.

00:04:26: Więc jak jest taki spodnoszną klapą to ja jeszcze zaglądam tutaj do tego szkło A tak na co dzień.

00:04:30: no to Patrzę do zmieszanych i idę sobie jeszcze na gabarytę zobaczyć, bo tam często też leżą rzeczy które tymi gabaryta mi nie są.

00:04:38: Chyba smalec... ...nie wytopiony w gałęku.

00:04:43: W gałęku?

00:04:43: Ale nie ma uszy!

00:04:44: Myślałem że nie ma usu.

00:04:46: Moim takim głównym zainteresowaniem jest ratowanie ze śmietników starej ceramiki, szkła, kryształów, mebli i w ogóle cały okres PRL-u lata wcześniejsze, delikatnie późniejsze elementy, wystroju wnętrz.

00:05:06: No ja mimo to że jest zima, znaczy była zima a w tym roku taka sroga to ja i tak nawet tych minus dwudziestu chodziłem na śmietniki.

00:05:14: Wystarczy się dobrze ubrać więc ja jednak wyznaję tą zasadę, że nie ma złej pogody są tylko złe ubrania.

00:05:25: damskie buty.

00:05:26: jesteśmy na trzecim śmietniku.

00:05:28: no to już musiały się pojawić.

00:05:30: Sądz nie chcąc.

00:05:31: kobiety generują o wiele więcej mają o wiele większej ubrań Ubraniowych śmieci generują o wiele więcej, więc jak bym był kobietą to myślę że odkąd schodzę na świętniki to już nigdy bym nie kupił sobie nic.

00:05:45: Ani butów ani żadnej sukienki i nic.

00:05:47: naprawdę tyle tego jest na świątnikach, że... Jakbym był kubietom to bym mógł raz na trzy miesiące wymienić sobie chyba całą szafę.

00:05:54: Naprawdę!

00:05:56: Ktoś tu ubrałem najpierw kupił Więc wie ile na te ubrania wydał tych pieniędzy a potem je po prostu tak łatwo opakuje dowora bo przesał się w nie mieścić,

00:06:07: bo przestały

00:06:07: mi się podobać.

00:06:08: Bo przesały być teraz modne i wrzuca je do śmieci.

00:06:12: To tu jest dla mnie to po prostu masz notarstwo tych pieniędzy ale też zasobów.

00:06:18: przede wszystkim no bo ten produkt został zaprojektowany wyprodukowany najczęściej w nieludzkich warunkach w fabrykach Azji i zostało zmarnowane mnóstwo zasobów, mnistwo wody do stworzenia tego produktu.

00:06:33: I potem ktoś to kupuje... ...i po miesiącu dwóch czy nawet roku wyrzuca ten produkt, który jest dalej w świetnym stanie i nadal musiałby z niego wykorzystać.

00:06:43: No!

00:06:45: Nie ma mojej zgody na to.

00:06:47: Tutaj mamy jakieś widelczyki.

00:06:51: Chyba zostali nierdzewnym.

00:06:54: już ja mam chyba szczekliowego W zroku.

00:06:59: nie mam, ale widzę że to jest polent.

00:07:01: Ale więc więcej nic, ale tak wydaje mi się, że to będzie stal mierdziewna.

00:07:06: Wystawię te śpiewki tutaj obok dziady, żeby nie leżało kontenerze bo wydaje mi sobie, że tu sobie może chętnie do nich walczyć.

00:07:15: Staram sobie często te rzeczy wyciągać tych chociaż których ja nie biorę, żeby ktoś mi z nim skorzystać, bo czasami po prostu ktoś będzie przechodził... i je dostrzeża.

00:07:23: Jest dużo osób, które przechodzą gdzieś tam... Ja to widzę po ludziach jak ich obserwuję, że jest tak, że ktoś idzie i tam sobie ta kluka do tego śmietnika ale nie bezpośrednio do kontenera, tego do wiaty albo właśnie tego misa na gaberyty, że ludzie jednak dalej się tak trochę wstydzą i boją tego bezpo średniego zaglądania do kontener'a.

00:07:42: Faktycznie może to budzić jakiś taki trochę wstręt jakieś takie obrzydzenie.

00:07:47: Ja też na początku gdzieś miałem, że trochę bardziej jakoś za to reagowałem.

00:07:51: Myślę, że po czasie proste przyzwyczaiłem.

00:07:54: Ja nie mam jakiegoś super dobrego węku.

00:07:55: Nie mam jakiegokolwiek wyczulonego nosa.

00:07:57: Więc myślę, że to mi pomaga.

00:07:58: Śmieję się, że już po prostu... Zanim zacząłem chodzić po śmielu, już wiedziałem, że pani będę chodził, dlatego los mnie obdarzył takim chobym węchem, żebym nie umieczył tych rzeczy tam.

00:08:07: Natomiast w jakimś czasie mi to tak wszystko przestało.

00:08:10: Tak brycić, jakby się mogło wydawać, że powinno.

00:08:15: Są jeszcze osoby, które na pewno mogą gdzieś tam krzywo spojrzeć i sobie coś złego pomyśleć.

00:08:21: Ale powoli to... To już mija i faktycznie nasze pokolenie generacja Z przy milenialci oczywiście też.

00:08:31: Już o wiele milicznym oknie na to patrzą i nie robią dziwnych min i się nie krzywią do tego.

00:08:38: No ale gdzieś tam dalej będzie myślę w wielu środowiskach jakieś takie dziwne myślenie o tym zbieraniu uśmieci występować, bo my też jednak jesteśmy takim społeczeństwem, które mocno ocenia ludzi dookoła.

00:08:58: Mamy jakieś takie bardzo wysokie aspiracje i tak dalej.

00:09:06: Natomiast najważniejsze jest to żeby się w ogóle nie przejmować, Bo dlaczego ma nas interesować opinia obcych ludzi?

00:09:17: W ogóle w życiu polecam, wyznawać taką zasadę.

00:09:42: I tak naprawdę zawsze gdzieś tam się wyróżniałem wśród moich rówieśników bo zawsze bardziej interesowałem takie rzeczy które tego mojego najbliższego grona chociażby klasy nie interesowały i zawsze byłem trochę takim prywatnie jako dziecko taki trochę odlubkiem.

00:10:02: ale jednocześnie właśnie tym towarzystwie klasy Wiedziałem, że nie można się na bardzo wyróżniać.

00:10:09: Więc trochę tak grałem, żeby jednak Ci koledzy z klasy mi je lubili.

00:10:14: No bo też po prostu tych obserwacji wynikało moich jako dziecka, że jak ktoś się wyróżał, to tutaj w tej szkole ma potem przewalone i że się z niego śmieją

00:10:23: itd.,

00:10:24: więc ja raczej tak w klasie bardziej w to grałem z bycie takim normalnym, standardowym dzieciakiem A gdzieś tam prywatnie sobie mogłem bardziej pozwolić na te moje różne dziwności.

00:10:37: I wtedy te moje dziwność były głównie związane z tym, że ja bardzo lubię zwierzęta i właśnie za dzieciaka... Ja za dzieciaką byłem tym jednym dziwnym właśnie chłopakiem ze szkoły, który miał mnóstwo zwierząt, bardzo je lubił i bardzo dużo o nich wiedział.

00:10:56: Znajdźmy się tu nie do końca mieści.

00:11:03: aktualnie chodzę z tym plecakiem po świetnikach ale w sezonie takim letnim będę chodził już z większym plecem po lesie.

00:11:11: To mamy przesełko, jest to krzesło.

00:11:14: One często mylone z krzesłem... A nic, naklejki tak dobrze nie ma.

00:11:18: Ono jeszcze często mylony z krzeszłem ze zestawu Bilea.

00:11:22: To jest krzeslo z takiego rumuńskiego zestawów.

00:11:29: Znałuczyłem się renowacji mebli sam a potem tak się tu rozwinęło że zacząłem też uczyć jednak innych i prowadzę swoje warsztaty renowacji mebli.

00:11:37: od dwudziestego drugiego roku chyba czy trzeciego Mam własną działalność gospodarczą i na razie to mi pozwala się utrzymać samemu.

00:11:52: A tutaj kinkiet, taka lampa typowo z składki schodowej czyli szklany klosz taki wkręcany na gwint jak słoik i ceramiczna podstawa.

00:12:09: I jego też bardzo chętnie zabiorę.

00:12:15: Za często robię tak że robię rzeczy które nie... których nie robię dla pieniędzy.

00:12:22: I faktycznie jest dużo takich rzeczy, które robiłem w życiu dla satysfakcji i dla przyjemności.

00:12:28: Oczywiście to jest ważne bo co by nie było ja robię dużo rzeczy i cieszę się z tego że mogę robić te rzeczy dla satyfakcji.

00:12:35: natomiast za satysfikację nie opłacimy mieszkania, nie kupimy sobie jedzenia i nie utrzymamy rodziny.

00:12:44: Oczywiście ubrania, takie miks i damsko męski.

00:12:49: Zwracanie uwagi na te wmioty dopiero też zaczęły się tutaj w Poznaniu.

00:12:53: W tym moim okresie rozpoczęcia chodzienia na śmietniki, może trochę wcześniej.

00:12:58: No właśnie wtedy zamieszkałem na sołaczu i zacząłem urządzać pokój.

00:13:02: Temat przedmiotu zaczął się pojawiać I wtedy ten mój gust zacząłby się jakoś... Te moje porcje estetyki też zacząło się kształtować i rodzić dopiero wtedy.

00:13:12: Próbowałem różnych rzeczy, próbowałem innych stylów i już wtedy właśnie zacząłam Lubić ten design Polski szczególnie tych lat sześćdziesiątych, siedemdziesiontych.

00:13:20: Zarówno jeżeli chodzi o meble jak i te wszystkie elementy dekoracyjne użytkowe, ceramikę szpło i bardzo to doceniać wtedy.

00:13:30: Jakiś pojedynczy szczuki talerzy.

00:13:35: Tu mamy tzwanek z tułowic.

00:13:38: Z naszych polskich tułowitz jest podzwanek z takim jakimś charakterystycznym zrobieniem.

00:13:43: U mnie odszedł absolutnie nie byłornych staroci.

00:13:46: Dobra pamiętam jeden kreszczal.

00:13:48: My i raczej mieli taką kreszczałową misę, która w naszym domu służyła tylko włącznie do tego, że przy okazji różnych świąt były tam zawsze cukierki.

00:13:57: No i skończyło się z tą misą tak, że ja jako już na sto latach byłem z piętnaście, szesnastie lat... Tak się zachłannie rzuciłem na tę misę za te cukierka, że wypadła mi z rąk i się zbiła.

00:14:10: Więc tak moich rodziców uraczyłem, że zbiłem ich śrubny prezent.

00:14:17: Kto wie, to może ja przyczyniłem się tym zbiciem misy do tego, że moi rodzice te kilka lat później się rozwiedli.

00:14:23: Więc... Może to ja musiałem to tak zakończyć właśnie tym zbiciem kreszczałowej misy?

00:14:32: Nie!

00:14:32: Ja szartuję.

00:14:33: W ogóle ja uważam za nie ma energii w tych rzeczach i faktycznie spotykałem się z komentarzami.

00:14:39: jakaś dziewcinnaście mi pytała czy ja się nie boję zabierać tych rzeczy.

00:14:43: i właśnie to nie chodziło ani o pluskwy, ani o żadne zarazki czy zaniszenia tylko właśnie o to że one mają w sobie zakrętą tą energię i że one mogą pochodzić do jakichś złych ludzi.

00:14:54: Nie?

00:14:55: Ja nie wierzę w takie rzeczy.

00:14:56: Nie wierze, że te przedmioty mają jakąś energię.

00:15:00: I jednak polecam nie wiereć w takie rzeczy wtedy nam się lepiej żyje.

00:15:04: na pewno może nie będziemy dzięki temu wyrzucać tych przedmiotów.

00:15:08: no bo jednak ludzie też mają taką tendencję na przykład wyrzucania rzeczy po ex, bo im się czymś kojarzą, ale właśnie z taką myślą że on ma już dłą energię w sobie.

00:15:17: A my sumie może to właśnie tak to działa, nie?

00:15:19: Że łatwo sobie coś tam podciągnąć.

00:15:21: Coś się złego stanie.

00:15:22: odwina tego kupka, bo ostatnio go kupiłem, znaczy znalazłem i to na pewno w nim jest ta zła energia.

00:15:29: No czasami jest jakieś dla kogoś wyjaśnienie, nie.

00:15:35: Ważne, że nie trzeba brać odpowiedzialności.

00:15:38: Jest jakiejś winowajca.

00:15:41: Tam chyba... O właśnie ten wazonik.

00:15:49: To zakurzony, bardzo prosty gliniany bez szkliwa wazoniki.

00:15:56: Fajny.

00:15:56: Zaraz go spakuję.

00:16:00: Część rzeczy zostaje u mnie.

00:16:03: Ludzie mają czas.

00:16:03: to wrażenie że ja po prostu jestem zagracony tymi rzeczami natomiast nie widzą tego że jak już sobie coś zostawiam to ja najczęściej czegoś innego się pozbywam.

00:16:17: Te śmietniki u mnie sprawiają też to że przez to, że przez te moje ręce przechodzi tyle tych rzeczy to ja też staram ci do nich za bardzo nie przyjązywać.

00:16:25: I tak sobie właśnie często myślę, że jest pożar w moim mieszkaniu i ja muszę po prostu ratować o to najcenniejsze i uciekać.

00:16:32: To mi na myśli nie przychodzi absolutnie.

00:16:35: żaden przedmiot jaki się znajduje w tym mieszkaniu Żaden nebel żaden kubek już od nasz klanka tylko moje psy.

00:16:43: tylko jebrałbym pod pachę i uciał.

00:16:45: Właśnie jak my umrzemy.

00:16:46: no to co po nas zostanie?

00:16:48: Czy my chcemy, żeby ktoś o nas faktycznie myślał że mieliśmy ładne kubki w domu?

00:16:55: Są jednak ważniejsze rzeczy na których warto w tym życiu się skupić i żeby nas ludzie zapamiętali i wspominali za inne rzeczy.