O Włos - odcinek 1

00:00:09: Ten człowiek tego nie zrobił.

00:00:10: To było moje pierwsze wrażenie.

00:00:12: To nie jest typ murderca.

00:00:13: Czy

00:00:13: prokuratura i sądy mogły tak bardzo się pomylić?

00:00:16: Czy od dwudziestu jeden lat w więzieniu siedzi niewinny człowiek?

00:00:20: Zobaczyłem normalnego chłopaka.

00:00:22: Normalnego chłopaka, grzecznego, miłego, ale także zmęczonego psychicznie już.

00:00:30: tym dwudziestoletnim w tamtym czasie okresem odbywania kary.

00:00:35: Dwudziestego

00:00:35: pierwszego listopada, dwa tysiące czwartego roku obok klubu Faraon rodzina odnajduje zwłoki dwudziestosześcioletni małgorzaty.

00:00:42: Tego samego dnia policja zatrzymała Jarosława Sosnowskiego.

00:00:46: Mężczyzna przyznał się do winy, ale podczas procesu zmienił zdanie.

00:00:51: Twierdzi,

00:00:52: że został zmuszony do przyznania się.

00:00:54: Sosnowski został skazany na dwadzieścia pięć lat więzienia.

00:00:59: Prawda mówiąc, jakbyś popytać przestępcy, to oni wszyscy siedzą za niewinność.

00:01:05: Trochę

00:01:06: tych przypadków

00:01:07: jest.

00:01:07: ile

00:01:07: to jest, czy

00:01:08: to jest dziesięć procent, czy piętnaście, czy pięć procent, czy dwa procent.

00:01:13: Nie wiem, bo tego jeszcze nikt nie zliczył, nikt tego nie był w stanie ocenić i oszacować, natomiast nie wykluczam, że tego typu przypadki się

00:01:22: mogły zdarzać.

00:01:23: bo do mnie też docierają w tej chwili osoby, które twierdzą, że są niewinne i że siedzą za niepopełnione sprawy.

00:01:55: Historia Jarosława Sosnowskiego.

00:01:59: Odcinek pierwszy – osadzony.

00:02:24: Drodze do więzienia.

00:02:24: zastanawiamy się jaki jest Jarosław Sosnowski, jak żył przed wyrokiem i jak od dwudziestu jeden lat znosi pobyt w więzieniu.

00:02:35: Zanim zbadamy szczegóły zbrodni i śledztwa, chcemy lepiej poznać skazanego.

00:02:41: Na spotkanie wchodzimy w wyposażeni jedynie w dyktafony i odręcznie zapisane notatki.

00:02:47: Pozostałe rzeczy zostawiamy w szafce.

00:03:00: Sosnowski wita nas z uśmiechem na twarzy.

00:03:03: Jest łysy, ubrany w dresy.

00:03:05: Zgadza się opowiedzieć, jak wygląda jego życie w więzieniu.

00:03:10: Mój dzień, to jest praktycznie od dwudziestu ponad jeden lat, jest takie sama.

00:03:14: To się staje za dziesięć szósta rano, ponieważ muszę też się ogarnąć, muszę iść do to, ale to załatwię swoje sprawy.

00:03:24: Bo w każdym zakładzie karadenem praktycznie jest apel o szóstej rano.

00:03:27: Także muszę już pościelić łóżko.

00:03:29: To jest taka monotonia codziennego naszego życia, gdzie o szóstej godzinie wszystko się zaczyna.

00:03:35: Ścielenie łóżek, pójście do toalety, załatwania swojej spraw, umycie rąk, umycie twarzy.

00:03:43: Później na przykład zajęcia własne, później otwarcie gdzieś tych cel, tego wszystkiego, gdzieś tam telefony, myślenie o tych telefony, czy moja rodzina już jest na nogach, czy wstała, czy ich nie obudzę.

00:03:56: To jest takie życie codzienne.

00:03:58: Później czekanie na obiad, później czekanie na kolację, później czekanie za apelem, oglądanie filmów, jakieś meczy, jakieś muzyki.

00:04:06: No i taka życie codziennie jest prakcie się tak samo.

00:04:08: Odstawania, toaleta, czekanie śladania, obiad, kolacja.

00:04:12: To jest takie właśnie życie, do którego trzeba się dostosować, albo inaczej, jak się nie dostosujemy, to nie przetrwamy, tak?

00:04:20: Jarosław Sosnowski urodził się w onej tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym trzecim roku.

00:04:25: Mieszkał z rodzicami i rodzeństwem w ciążeniu w gminie lądek.

00:04:29: To czas wysokiego bezrobocia.

00:04:33: Kuzyn Dariusz Haśkiewicz mieszkał tuż obok.

00:04:36: Dziś rozmawiamy z nim zdalnie, bo na stałe przebywa za granicą.

00:04:40: Według niego Jarek był normalnym chłopakiem.

00:04:43: Grzeczne uczyny zawsze bardzo pracowity, jeżeli ktoś go prosił o pomoc obojętnie jaką, czy tam, nie wiem, żeby coś, nawet mój tata go prosił czasami na jakąś tam pomoc, tego zakładzie, to Jarek bardzo chętnie pomagał i... I naprawdę dobry chłopak.

00:05:02: Znaczy na pewno pierwszego szupaka w życiu złapałem z Jarkiem razem.

00:05:06: Nie wiem czy o tym mówi czy nie, ale to pamiętam, jako nie wiem, byliśmy dzieciakami, ja pamiętałem może z szesnaście lat, czy tam piętnaście lat, on był kilka lat młodszy, to pamiętam z nim pierwszego szupaka w życiu, który złowiłem na Rzeczewarcie.

00:05:21: Mieszkaliśmy tam właśnie bardzo blisko.

00:05:23: No więc spotkaliśmy się często u babci naszej.

00:05:26: i tam różne rzeczy robiliśmy, pomagaliśmy.

00:05:29: Było dużo takich fajnych, fajnych jakichś tam chwil.

00:05:35: Pamiętam, piękne chwile, gdy się kochaliśmy, szanowaliśmy w rodzinie, gdzie mieszkałem w pięknym rodzinnym miejscowości, jakim jest ciążeń.

00:05:46: Piękne klimaty, piękna przyroda.

00:05:51: Byłem najstarszy w rodzinie, musiałem gdzieś pomagać mojej kochanej mamusi, tacie.

00:05:56: w normalnym dniach, w normalnym życiu, gdzie też pracowałem na czarno.

00:06:01: Dziś musiałem pomagać finansowo też mojej rodzinie, bo też nie układało nam się.

00:06:06: Nie byliśmy jak coś bogaci, ale powiem, że to w życiu jest nie z najważniejszej pieniążki, tylko najważniejsza jest miłość.

00:06:15: I w naszym domu zawsze była ta miłość.

00:06:18: Nie patrzyliśmy na pieniądze, na wszystko, na inne jakieś rzeczy.

00:06:22: I nie narzekam, było piękne, kolorowe życie.

00:06:28: Do zabójstwa doszło w nocy z dwudziestego na dwudziestego pierwszego listopada dwa tysiące czwartego roku.

00:06:33: Tego dnia Jarosław Sosnowski i Małgorzata byli na tej samej dyskotece, choć świadkowie nie widzieli, aby spędzali czas razem.

00:06:41: Według ustaleń śledztwa wyszli do pobliskiego zagajnika.

00:06:45: Miała to być ich wspólna decyzja.

00:06:48: To tam, tuż przy drodze obok klubu, mieli najpierw odbyć stosunek, a później, kiedy Małgorzata nie chciała go kontynuować, Jarosław miał dusić i zostawić Nagą kobietę pod kilkomaga ędziami.

00:07:00: Później rzekomo wrócił na dyskotekę i jak gdyby nigdy nic, spotkał się z kolejną kobietą.

00:07:06: Zaglądamy do akt sprawy, żeby sprawdzić, czy według biegłych Sosnowski mógł być zdolny do takiej zbrodni.

00:07:14: Najpierw czytamy treść wywiadu środowiskowego.

00:07:18: Wyniki w nauce miał raczej słabe, ale zdawał z klasy do klasy.

00:07:21: Nie sprawiał większych problemów wychowawczych.

00:07:23: Z wojska otrzymał bardzo dobrą opinię służbową.

00:07:26: Po wojsku zarejestrował się jako bezrobotny, alkohol pił, ale nie upijał się.

00:07:31: Nie jest uzależniony od narkotyków.

00:07:33: Środowisku miał opinie przeciętną, niczym się specjalnie nie wyróżniał.

00:07:37: Był karany sądownie zakradzieszką pakot z samochodu, otrzymał karę ograniczenia wolności, usposobienie jej charakter.

00:07:43: Zawsze był człowiekiem spokojnym, nikomu nie wchodził w drogę, nigdy nie wdawał się w bójki.

00:07:48: Jest osobą towarzyską.

00:07:50: lubi nawiązywać nowe kontakty.

00:07:52: Na jesieni uratował człowiekowi życie, odratował starszego pana od powieszenia.

00:07:57: Opinie sądowo psychologiczną podpisało czterech biegłych.

00:08:02: Na podstawie obserwacji sądowo-psychiatrycznej po przeprowadzeniu szeregu badań psychiatrycznych, psychologicznych i dodatkowych po analisie akt sprawy.

00:08:10: u Jarosława Sosnowskiego nie rozpoznajemy choroby psychicznej ani nie do rozwoju umysłowego.

00:08:16: Rozpoznajemy u niego osobowości niedojrzałą emocjonalnie z cechami nieprawidłowymi.

00:08:20: Przejawem niedojrzałości emocjonalnej są w przypadku Jarosława Sosnowskiego nieadekwatne reakcje na bodźce stresu twórcze wyrażające się między innymi zakłóceniem emocjonalnej kontroli zachowania.

00:08:32: Nie

00:08:47: mi to oceniać, ja nie jestem psychologiem.

00:08:49: Tak

00:08:50: mówię o swoim doświadczeniu, ale to jest przesympatyczny człowiek, bardzo otwarty.

00:08:57: Również z opinii psychologicznych,

00:08:58: które nawet w aktach sprawy

00:09:00: się znajdują, wynikało, że to nie jest typ mordercy.

00:09:04: Nie jest typ osoby, która mogłaby przekroczyć

00:09:06: pewne granice.

00:09:07: Pełnomocnik Sosnowskiego, radca prawny Adam Jasiński podkreśla, że przede wszystkim przekonują go brak dowodów, co do winy jego klienta, a także liczne błędy w śledztwie.

00:09:18: Na ciele ofiary nie znaleziono śladów genetycznych Sosnowskiego, tak jak na jego ciele nie było śladów ofiary.

00:09:25: Do tego wątku wrócimy w kolejnych odcinkach.

00:09:36: może przesądzać o tym, czy ktoś może być winny lub nie.

00:09:40: Ciników

00:09:40: jest bardzo wiele.

00:09:41: I teraz oczywiście często do zabój z czynów najbardziej brutalnych dochodzi właśnie w sytuacji jakiegoś konfliktu, w sytuacji, w której ani ofiara, ani sprawca nie przewidują tego.

00:09:57: Nie są w stanie tego przewidzieć.

00:09:59: Wiele jest tutaj.

00:10:00: dochodzi do tego dość przypadkowo.

00:10:03: Jak było w tym przypadku, W przypadku oczywiście trudno to powiedzieć.

00:10:09: Sosnowski twierdzi, że przyznał się, bo został zmuszony przez policjantów.

00:10:13: Myślę, że to jest możliwe, że w sytuacji właśnie jakiegoś zastraszenia.

00:10:18: często temu zastraszeniu mogą towarzyszyć różnego rodzaju sugestie czy też obiecanie, że jak się przyznasz to zostaniesz lepiej potraktowany.

00:10:35: Często te ślisto, które, że tak powiem, wyczerpują człowieka psychicznie.

00:10:40: w konsekwencji chcąc się z tej sytuacji jakoś wyzwolić, przyznaje się i bierze na siebie to, czego nie zrobił.

00:10:53: To jest możliwe.

00:10:56: Zaczęło się tak.

00:10:58: To było pomieszczenie bez kamer, to było cały czas drzwi zamykane.

00:11:02: My będziemy ci mówić, dyktować wszystko, a ty będziesz i tak kur***.

00:11:05: powtarzał.

00:11:06: A on mówił, a o co chodzi?

00:11:08: Bo jeszcze po paru sekundach, po parę minutach nie powiedzieli mi o co jestem oskarżony, czy podejrzamy.

00:11:12: I po chwili mi dopiero mówili, że niby jestem oskarżony o zabójstwo jakiejś młodej dziewczyny.

00:11:20: Zaczęli mi wszystko mówić, dyktować, że masz mówić kur***, no wiadomo, były, były bicia.

00:11:27: były strachy, były śmierci, i mojej mamy, czyli i mojej też, że mnie wywioznął do lasu, że my im zamordują.

00:11:34: Miałem mówić, że znałem Małgorza, te ***.

00:11:37: No bo tak, wszystko mi dyktowali.

00:11:38: Ja mówię, jak znałem Małgorza, te ***.

00:11:40: Jak nikogo *** nie znałem, co wy chcecie ode mnie, bo się broniłem.

00:11:44: Przez kilkanaście czy kilkadziesiąt minut się broniłem.

00:11:47: Mówię, jak znałem, nikogo nie zabiłem, to był, no bo się broniłem.

00:11:51: Nie mogłem zabić, bo nie zrobiłem tego.

00:11:53: I tak *** będziesz mi mówi, to co my chcemy.

00:11:58: Były bicia, były szantaże, były groźby.

00:12:00: Ktoś mnie popychał, ktoś mnie kopał, ktoś pluł na mnie.

00:12:03: To już było po kilku dziesięciu minutach, pękłem.

00:12:34: To jest, nie chcę powiedzieć jakiś symbol czy jakaś, czy, czy zrządzenie losu.

00:12:43: Ale czasami to tak czytam, dlatego że, znaczy, kiedy o tym mówię, to przechodzą miciarki po plecach, dlatego że... W momencie, kiedy Jarek zostaje przywieziony do zakładu Karnego do resztu śledzczego, ja jestem jego szefem.

00:12:56: Senator Grzegorz Fedorowicz były wice-szew służby więziennej w Polsce od kilku lat.

00:13:00: Pomaga Sosnowskiemu i jego rodzinie.

00:13:03: W tamtym czasie był szefem aresztu śledzczego w środzie wielkopolskiej, chociaż niewiele pamięta z ich spotkania jest przekonany, że Sosnowski został zmuszony do przyznania się.

00:13:15: Ja użyję słowa, że był torturowany.

00:13:18: były w stosunku do niego użyte niedozwolone metody.

00:13:22: Metody, które dzisiaj myślę są już niepodopuszczalne i to myślę, że duże się poprawiło, ale w tamtym czasie jeszcze w dwa tysiące czwartym roku uważam, że biorąc pod uwagę między innymi to, co Jarek mówi, że on był doprowadzony do sytuacji, w której już nie mógł wytrzymać.

00:13:40: On był bity, on był popychany, on był kopany, on był głodzony, on nie dawa nam mu spać.

00:13:52: Przez trzy dni nie gaszono mu światła, w miejscu gdzie przebywał.

00:13:57: No niestety doszło do tortur.

00:13:59: Tak twierdzi Sosnowski, ale do tej pory żaden sąd tego nie potwierdził.

00:14:04: I on miał wtedy w dwadzieścia jeden lat.

00:14:07: Bardzo młody chłopak.

00:14:08: A do tego... Gdy poznacie Jarka, gdyby z nim porozmawiać, zobaczycie jaki to jest

00:14:14: chłopak.

00:14:15: To jest całkiem wrażliwy chłopak.

00:14:17: Jeszcze teraz po dwudziestu jeden latach on zachował tę swoją wrażliwość.

00:14:24: Można zobaczyć, jaką jest osobą.

00:14:26: Zresztą chłopa, który miał dobrą opinię, który uchodził nawet za takiego trochę chóżliwego.

00:14:31: Jak dzisiaj o nim koledzy opowiadają, z którymi rozmawiałem.

00:14:36: To mówiłem, że to jest chłopa, który właśnie unikał tego typu problemów.

00:14:40: Trzymał się z boku tego wszystkiego.

00:14:43: Też nie pił alkoholu za dużo.

00:14:45: To nie był jakiś zdegenerowany młodzieciec.

00:14:49: Miał bardzo dobrą opinię w wojsku.

00:14:52: Dobry chłopak po prostu.

00:14:53: Jarosław Sosnowski od dwudziestu jeden lat przebywa w więzieniu.

00:14:56: Chociaż został skazany za zabójstwo kobiety i próbę gwałtu.

00:15:00: Tu jak podkreśla, nigdy nie został skrzywdzony przez więźniów.

00:15:03: Przynajmniej fizycznie.

00:15:06: To było po pierwsze rozsprawy gdzieś tam sądzi okręgowy w Koniniu.

00:15:10: Przedeżyłam się historia.

00:15:11: po prostu gdzieś tam je na oknach jak to gwarą więzienną przejeźdź, czy krzycieli na mnie.

00:15:17: Ja tak powiem normalnie, żeby tego nie puszczać, krzycieli na mnie.

00:15:20: To jest gwarę więzienną.

00:15:22: Więzienie to jest specyficzne miejsce, nie każdy się to nadaje do tego miejsca.

00:15:26: Ja się do tego miejsca nie nadaję, nigdy nie nadawałem, ale muszę przeżyć.

00:15:30: Muszę sobie poradzić z codziennością, muszę się do tego miejsca przestosować.

00:15:34: Dlatego, że to jest właśnie więzienie i każdy nie patrzy na to, nikt nikomu nie wierzy, bo to jest więzienie.

00:15:41: Każdy tylko patrzy z perspektywy dojechać, pobić, skrzywić, bo nikt ci nie uwierzy na słowo, bo to jest to miejsce.

00:15:49: Każdy więzienie jest tak samo, tego nie da się opisać.

00:15:51: co się dzieje, jakie są tu niera sytuacje.

00:15:54: Dopiero jak są telewizja, media gdzieś ktoś zobaczy drama, sytuacje, opowieści różnych osób, ale mało jest takich osób, co wierzą, mało jest osób dobrych, które cię wesprzą, porozmawiają, zobaczą i uwierzą.

00:16:10: To jest takie miejsce.

00:16:12: Ja myślę, że nawet i krótkotrały pobyt więzieniu będzie tak dużą traumą, że to musi pozostawiać jakiś lat.

00:16:21: Reakcji mamy całą masę.

00:16:24: To mogą być różnego rodzaju zachowania nerwicowe, przybierające różną postać.

00:16:30: To może w konsekwencji doprowadzić do choroby psychicznych, bo środowisko się od niego odwróciło i to może mieć konsekwencje dalekosiężne.

00:16:44: To, że nawet jeżeli odsiedzi swój wyrok, co nie znaczy, że to piętno z niego zostanie zdjęte.

00:16:54: Bardzo często właśnie to piętno pozostaje na zawsze, że no siedział właśnie, no to tak właśnie trzeba się wobec tego człowieka jakoś z dużą rezerwą zachowywać.

00:17:04: Kontakt z Jarosławem utrzymuje już tylko rodzina.

00:17:08: W rozmowie z nami Sosnowski przyznał, że na początku odsiadki próbował odebrać sobie życie.

00:17:14: Kiedy to wszystko mówię, chyba dopiero docierało do niego ten cały wyrok.

00:17:19: Właściwie tak do dwudziestu pięciu lat.

00:17:21: podbawienia wolności i wtedy chyba mu tam naprawdę coś już tej głowy strzeliło, że zapróbował to zrobić, ale nie udało mu się i bardzo dobrze i wytrzymał tyle lat i naprawdę, no nie wiem jak, ale wytrzymał i naprawdę zachował chłodną głowę i mam nadzieję, że to wszystko niedługo się rozwiąże, że opłacało mu się to zrobić i że jeszcze nacieszy się tam tym życiem, któremu pozostała.

00:17:48: po wyjszczu zwiedziania.

00:17:49: Ale to nie jedyna krzywda, jaka spotkała Sosnowskiego, jak sam powtarza za niewinność.

00:17:55: Ja dziękuję policji, prokuraturze, sądzie w koninie, że moja mama nie żyje.

00:18:00: I nigdy się z tym nie pogodzę, bo mama po prostu nie mogła sobie poradzić z samą sytuacją i mama odeszła.

00:18:06: Ale to dzięki policjantów, prokuraturze i sądowi moja mama nie żyje.

00:18:12: Bo jak ja bym był na wolności, to moja mamusia kochana by żyła.

00:18:15: bo mama by się nie leczyła psychiatrycznie i mniej chodziłaby do psychologów, do psychiatrów, nie brałaby leków i mama by żyła.

00:18:24: I tylko rozłąka ze mną to, że zabrali ode mnie mnie z domu, bo zabrali.

00:18:29: Nie pożegnałem się z mamów w tamtym dniu.

00:18:34: Oni się przyczyni do śmierci mojej mamy i tego jej nie daruję.

00:18:37: Nie, nigdy nie byłem, nie byłem na śmierć na pogrzebie mojej mamusi, ale dlatego, że nie chciałem jechać, dlatego że tu są takie procedury, jakie są, jakie nie inne.

00:18:47: Tu jestem skuty, tu jestem dowożony, tu są spluwy, policja.

00:18:51: Kościół odpada.

00:18:52: Nie mógłbym w kościele nawet zobaczyć, czy otwartej tron nie mamy.

00:18:57: Na cmentarzu mógłbym być tylko przy mamie, jak wszyscy się rozchodzą.

00:19:01: Także to by był, myśli... Myślą Państwo, że ktoś by patrzą na dramat mojej mamie, że mamy chowają?

00:19:08: Nie, to by było patrzenie na mnie, a nie na pogrze mojej mamy, tak?

00:19:12: Jarosław Sosnowski jest więźniem praktycznie od momentu zatrzymania, dwadzieścia jeden lat temu w dniu po dyskotece w klubie Faraon.

00:19:22: Tej nocy z dwudziestego na dwudziestego pierwszego listopada według prokuratury próbował zgwałcić i zabił Małgorzatę, a wspomnienie tej nocy wciąż do niego wraca.

00:19:33: Bardzo wraca.

00:19:34: Codziennie myślę o tej nocy, o tej sytuacji, co mi zrobiono, o tej dyskotece, co mi robili na komendzie, policji w słupce.

00:19:44: Tego nie da się zapomnieć w ogóle.

00:19:46: Nie pamiętam nieraz, co jadłem na przykład wczoraj, ale tamtej historii nigdy nie zapomnę.

00:20:00: To był pierwszy odcinek serialu reportażowego Radia Poznań.

00:20:04: o włos, historia Jarosława Sosnowskiego.

00:20:08: Zapraszamy na kolejny, w którym powiemy więcej o szczegółach zbrodni.